Ο Ινδιάνος του δάσους

Σελίδες: 428

Γλώσσα: Ελληνικά

Ήταν απόγονος ενός ανυπότακτου μεγάλου πολεμιστή, που κάποτε είχε σκύψει το κεφάλι, για να σώσει τη φυλή του. Ο Απάτσι Τζερόνιμο τζούνιορ, κλήθηκε να πολεμήσει, όχι για να σωθεί η φυλή του, αλλά για το προσωπικό του γόητρο. Δεν ήθελε να πάει στο πόλεμο, αλλά πήγε. Αν έμενε πίσω, το πολύ-πολύ, να καταντούσε αλκοολικός και άνεργος. Ήδη ήταν ένας χαμένος και κυνηγημένος από κάποιους, που αυτοαποκαλούνται λευκοί. Πριν τον πάρουν στο πόλεμο, του είχαν κόψει τα μαλλιά. Μετά, η ιστορία του έγινε πολύ απλή, αλλά ταυτόχρονα και πολύπλοκη. Με κομμένα τα μαλλιά, ένιωθε ένα τίποτα και στο Βιετνάμ, δεν ήταν καθόλου καλά. Οι γιάνκηδες ήταν σαν τα ζώα.

Λίγοι αποτελούσαν εξαίρεση, οι πιο πολλοί ήταν ήδη αλκοολικοί και ψυχροί φονιάδες. Μετά το θάνατο κάποιου κιτρινιάρη, το γλεντούσαν μεθοκοπώντας, βρίζοντας θεούς και δαίμονες. Ενώ ήταν οι ίδιοι, έλεγαν δαίμονες εκείνους που πολεμούσαν για τη πατρίδα τους. Σαν ινδιάνος Απάτσι που ήταν, δεν είχε καμιά σχέση με το χρόνο, αλλά με το τόπο. Όσο κρατούσε αυτός ο πόλεμος, σ αυτή τη μεγάλη λάκα που γέμιζε συνέχεια με νερά, σκέφτονταν να είναι καλός, αν φυσικά, δεν έτρωγε κάποια σφαίρα. Αν ζούσε και όταν έβρισκε την ευκαιρία, θα χανόταν μέσα στο δάσος και στη πυκνή ζούγκλα. Θα έμενε εκεί και θα κατέστρωνε τα επόμενα βήματα του.